Badanie wyłączników różnicowoprądowych (RCD)

Teoria

RCD porównuje prąd wypływający i wracający. Różnica oznacza prąd upływu, np. przez człowieka lub uszkodzoną izolację. RCD nie zastępuje przewodu PE ani zabezpieczenia nadprądowego. W mieszkaniach najczęściej spotyka się 30 mA jako ochronę dodatkową. W rozdzielnicach głównych mogą być RCD selektywne lub przeciwpożarowe o większym prądzie znamionowym.

Ustawienia miernika (MPI-530)

• Funkcja RCD: wybierz typ zgodny z aparatem: AC, A, F, B/B+ jeśli występuje.
• Ustaw IΔn: 10, 30, 100, 300 lub 500 mA, zgodnie z aparatem.
• Wybierz test czasu tA, prądu zadziałania IA albo auto-test RCD.
• Dla RCD selektywnych wybierz tryb S, jeśli aparat jest selektywny.

Wykonanie

1. Sprawdź typ RCD z oznaczenia na aparacie, nie zakładaj domyślnie typu AC.
2. Podłącz miernik w gnieździe lub w rozdzielnicy zgodnie z badanym obwodem.
3. Wykonaj testy 0,5 x IΔn, 1 x IΔn i 5 x IΔn tam, gdzie jest to uzasadnione i bezpieczne, oraz test prądu zadziałania.
4. Po każdym wyzwoleniu załącz RCD i kontynuuj sekwencję auto, jeśli jej używasz.

Interpretacja

Przy 0,5 x IΔn RCD zasadniczo nie powinien zadziałać. Przy 1 x IΔn i 5 x IΔn musi zadziałać w czasie wymaganym dla typu aparatu i układu. Zbyt szybkie zadziałanie przy 0,5 x może oznaczać sumujące się upływy w instalacji albo wadliwy RCD. Brak zadziałania, zły typ prądu probierczego, wysokie napięcie dotykowe lub niestabilne wyniki wymagają diagnostyki.

Najczęstsze pytania